Demoralizacja nieletniego

PODSTAWA POSTĘPOWANIA PRZED SĄDEM RODZINNYM

Sąd Rodzinny podejmuje działania m.in. w sytuacji, kiedy nieletni wykazuje przejawy demoralizacji. Do zastosowania środków z ustawy może dojść wyłącznie, kiedy demoralizacja wystąpiła. Sąd nie stosuje ustawy w sytuacjach, kiedy dziecko jest wyłącznie zagrożone demoralizacją, np. z uwagi na środowisko rówieśników czy rodziny, w którym przebywa.

CO OZNACZA DEMORALIZACJA NIELETNIEGO W ROZUMIENIU USTAWY?

Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich nie zawiera zamkniętego katalogu zachowań, które wyczerpują pojęcia „demoralizacji”. Wskazane są jednak okoliczności, które mogą o takowej świadczyć.

Do okoliczności świadczących o demoralizacji należą:

  • naruszanie zasad współżycia społecznego
  • popełnienie czynu zabronionego
  • systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego
  • używanie alkoholu lub innych środków w celu odurzenia się
  • uprawianie nierządu
  • włóczęgostwo
  • udział w grupach przestępczych

Przejawem demoralizacji u dziecka mogą zatem być takie zachowania jak: agresywne zachowanie (nie będące jednak czynem zabronionym), używanie niedozwolonych substancji, notoryczne wagarowanie, odbywanie kontaktów seksualnych, znieważenie osoby trzeciej, groźby karalne i szereg innych zachowań, które będą podlegać ocenie w okolicznościach konkretnej sprawy.

KTO MOŻE ZAWIADOMIĆ SĄD O DEMORALIZACJI DZIECKA?

Postępowanie o demoralizacje Sąd wszczyna z urzędu, po uzyskaniu informacji o podejrzeniu demoralizacji. Najczęściej te informacje pochodzą od rodziców lub opiekunów nieletniego, osób pokrzywdzonych, szkoły czy placówek, które zaobserwowały niepokojące sygnały w zachowaniu nieletniego.

CO ROBI SĄD W POSTĘPOWANIU O DEMORALIZACJĘ?

Postępowanie o demoralizację ma na celu ustalenie stanu faktycznego w sprawie, zbadanie czy w jej okolicznościach można mówić o demoralizacji nieletniego oraz zastosowanie odpowiednich środków w celu dążenia do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości i zachowaniu się nieletniego oraz zmierzając w miarę potrzeby do prawidłowego spełniania przez rodziców lub opiekuna ich obowiązków wobec nieletniego.

Nieletni może zostać zobowiązany m.in. do naprawienia wyrządzonej szkody, przeproszenia osoby pokrzywdzonej, podjęcia nauki, uczestnictwa w zajęciach o charakterze terapeutycznym, zaniechania używania alkoholu. Sąd może również ustanowić nadzór rodziców organizacji lub kuratora nad nieletnim, orzec zakaz prowadzenia pojazdów czy orzec pobyt nieletniego w zakładzie poprawczym.

Katalog środków wychowawczych jest większy niż wskazane powyżej możliwości i znajduje zastosowanie w związku z okolicznościami danej sprawy.

Potrzebujesz pomocy w sprawie swojego dziecka lub jesteś pokrzywdzonym przez działania nieletniego? Zapraszam Cię do kontaktu tu i tu w celu umówienia indywidualnego spotkania lub do skorzystania z formularza dostępnego na stronie.

Podziel się wpisem!

Leave a Comment